
Μία πρόσφατη μελέτη αποκαλύπτει τις χημικές συνθέσεις των αιγυπτιακών μούμιων που χρησιμοποιούνταν ως φάρμακα στην Ευρώπη, ρίχνοντας φως σε μια παράξενη ιατρική πρακτική του παρελθόντος.
Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, η χρήση αιγυπτιακών μούμιων ως φάρμακο ήταν διαδεδομένη στην Ευρώπη. Οι γιατροί συνταγογραφούσαν αλεσμένα λείψανα αρχαίων Αιγυπτίων για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων, όπως τραύματα και καταγμάτων. Η ζήτηση για αυτά τα φάρμακα ήταν τόσο μεγάλη που κάποιοι έμποροι πωλούσαν πρόσφατα αποξηραμένα πτώματα ως αυθεντικές μούμιες. Αυτή η πρακτική αναδεικνύει τις παράδοξες αντιλήψεις της ιατρικής εκείνης της εποχής.
Μία νέα μελέτη από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μάρμπουργκ, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), εξετάζει τη σύνθεση των φαρμακευτικών παρασκευασμάτων που περιλάμβαναν μούμιες. Οι ερευνητές ανέλυσαν 41 ιστορικά κείμενα και 24 αντικείμενα από μουσεία, συμπεριλαμβανομένων φαρμακευτικών παρασκευασμάτων και μουμιοποιημένων ανθρώπινων μελών.
Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντικές διαφορές στη χημική σύνθεση των δειγμάτων, με πολλά να περιέχουν ίχνη ρητινών από κωνοφόρα δέντρα. Μια σημαντική ανακάλυψη ήταν η ανίχνευση χημικών ενώσεων που σχετίζονται με φυτά του γένους Aloe, όπως η αλορεσίνη Α, σε ένα μουμιοποιημένο κρανίο ηλικίας περίπου 2.700 ετών και σε φαρμακευτικό παρασκεύασμα του 18ου αιώνα. Αυτή η σύνδεση υποδηλώνει ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι μπορεί να χρησιμοποιούσαν αλόη για τα υλικά ταρίχευσης.
Στη συνέχεια, οι επιστήμονες πραγματοποίησαν εργαστηριακές δοκιμές με εκχύλισμα από το παρασκεύασμα «Mumia vera», το οποίο προσέφερε περιορισμένη προστασία σε εργαστηριακά κύτταρα απέναντι στις βλάβες που προκαλούν οι ιοί της γρίπης. Αν και το εύρημα δεν αποδεικνύει ότι η σκόνη μούμιας μπορεί να θεραπεύσει τη γρίπη, υποδεικνύει ότι τα φάρμακα αυτά είχαν πιο σύνθετη χημική σύσταση από ό,τι πιστευόταν.
Η μελέτη αυτή ρίχνει φως σε μια παράξενη πτυχή της ιατρικής ιστορίας, αποκαλύπτοντας ότι οι μεσαιωνικοί γιατροί, παρά τις λανθασμένες αντιλήψεις τους για τις θεραπευτικές δυνάμεις των μούμιων, χρησιμοποίησαν φυτικές ρητίνες και άλλες ενώσεις που αρχίζουν τώρα να κατανοούνται. Η ανακάλυψη αυτή μπορεί να έχει σημαντικές ιστορικές και επιστημονικές προεκτάσεις, καθώς οι αρχαίες αναφορές στην αλόη μπορεί να περιλάμβαναν και άλλες αρωματικές ουσίες.




