Τεχνολογία
Το Voyager 1 της NASA, σχεδόν 49 χρόνια μετά την εκτόξευσή του, ετοιμάζεται να φτάσει σε απόσταση 26 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, σημειώνοντας ένα νέο ορόσημο στην ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης.
Το Voyager 1, το πιο απομακρυσμένο ανθρώπινο κατασκεύασμα από τη Γη, πλησιάζει σε απόσταση που απαιτεί 24 ώρες για να διανύσει το φως. Σύμφωνα με τη NASA, στις 18 Νοεμβρίου, το διαστημικό σκάφος θα βρίσκεται σε απόσταση 26 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, επιβεβαιώνοντας την εκπληκτική του μακροχρόνια πορεία στο διάστημα.
Το Voyager 1 κινείται με ταχύτητα σχεδόν 61.000 χιλιομέτρων την ώρα και συνεχίζει να επικοινωνεί με τους επιστήμονες, παρά την τεράστια απόσταση. Ο αστροφυσικός Άλαν Κάμινγκς, ανώτερος ερευνητής στο Εργαστήριο Διαστημικής Ακτινοβολίας του Caltech, χαρακτήρισε το γεγονός αυτό ως τεχνολογικό ορόσημο, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διαρκούς επικοινωνίας με το σκάφος.
Η απόσταση των 26 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων ισοδυναμεί με μία «ημέρα φωτός», δηλαδή το χρόνο που χρειάζεται το φως για να διανύσει αυτή την απόσταση. Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος αυτής της απόστασης, αρκεί να αναλογιστεί ότι το φως ταξιδεύει με ταχύτητα περίπου 300.000 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο.
Η αποστολή Voyager ξεκίνησε το 1977 με την εκτόξευση δύο σχεδόν πανομοιότυπων διαστημικών σκαφών, με στόχο την εξερεύνηση των εξωτερικών πλανητών του Ηλιακού Συστήματος. Το Voyager 1 εκτοξεύθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1977 και κατάφερε να προσπεράσει το Voyager 2 μέσα σε λίγους μήνες. Κατά τη διάρκεια της αποστολής του, έστειλε πολύτιμα δεδομένα για τους πλανήτες Δία και Κρόνο, ανακαλύπτοντας νέους δορυφόρους και δακτυλίους.
Το Voyager 1 πέρασε το εξωτερικό όριο της ηλιόσφαιρας το 2012, εισερχόμενο στο διαστρικό διάστημα, όπου συνέχισε να συλλέγει επιστημονικά δεδομένα. Ο Κάμινγκς αναφέρει ότι το Voyager 2 αναμένεται να φτάσει και αυτό σε απόσταση μίας ημέρας φωτός από τη Γη το 2035.
Ο Άλαν Κάμινγκς, ο οποίος συμμετέχει στο πρόγραμμα Voyager από το 1973, έχει αφιερώσει τη ζωή του στην αποστολή αυτή, θεωρώντας την ως το σημαντικότερο μέρος της καριέρας του. Η συμμετοχή του ξεκίνησε τυχαία, όταν ένα πείραμα με αερόστατο δεν εξελίχθηκε όπως αναμενόταν, οδηγώντας τον στην αποστολή Voyager, η οποία έχει αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά της καριέρας του για 53 χρόνια.
