Πολιτισμός
Το καλλιτεχνικό δίδυμο 40Roomors από τη Θεσσαλονίκη παρουσίασε το έργο τους “Mnemosyne’s Glade” στην διεθνή διοργάνωση Carpet Diem Paris, κερδίζοντας τις εντυπώσεις με την υφαντική τους τέχνη.
Στην πρώτη Cycladic Biennale που πραγματοποιήθηκε στη Νάξο τον περασμένο Αύγουστο, οι 40Roomors, το καλλιτεχνικό δίδυμο από τη Θεσσαλονίκη, παρουσίασαν μια υφαντική σύνθεση εμπνευσμένη από το μάρμαρο του νησιού και τη σχέση του με το τοπίο. Στην πρόσφατη διεθνή διοργάνωση σύγχρονης υφαντικής τέχνης και ντιζάιν, Carpet Diem Paris, οι Έλληνες δημιουργοί παρουσίασαν το έργο τους “Mnemosyne’s Glade”, το οποίο είναι φτιαγμένο από μάλλινο νήμα και αντλεί έμπνευση από ένα πραγματικό ξέφωτο στον Όλυμπο.
Το έργο περιλαμβάνει παραβάν με επιφάνειες από μαλλί και έχει ως επίκεντρο ένα δέντρο, που λειτουργεί ως άξονας συμμετρίας. Οι τοξωτές μορφές του έργου παραπέμπουν σε περάσματα προς το ξέφωτο, αναπαριστώντας την ατμόσφαιρα του σούρουπου, όταν το φως υποχωρεί και το τοπίο αποκτά μια ονειρική διάσταση.
Η συμμετοχή τους στην έκθεση αποτέλεσε μια σημαντική ευκαιρία για τους 40Roomors να εξερευνήσουν διαφορετικές προσεγγίσεις και τεχνικές υφαντικής τέχνης. Η Δομνίκη Ντούρου και ο Γιάννης Μπατσάρας, οι δημιουργοί πίσω από το δίδυμο, δεν είχαν ασχοληθεί με νήματα πριν το 2021. Η Δομνίκη έχει σπουδάσει αρχιτεκτονική, ενώ ο Γιάννης έχει σπουδάσει οικονομικά. Η κοινή τους πορεία ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του δεύτερου lockdown, όταν αποφάσισαν να αναζητήσουν νέα μέσα έκφρασης.
Ο Γιάννης, που ασχολείται με το γκράφιτι από την ηλικία των 14 ετών, βρήκε την περίοδο αυτή περιοριστική για τη δημιουργικότητά του. Έτσι, άρχισαν να πειραματίζονται με το tufting και πλέον έχουν δοκιμάσει και την κάθετη ύφανση. Κάθε έργο τους είναι αποτέλεσμα συνεργασίας, με την Δομνίκη να δηλώνει ότι υπάρχει μια διαρκής ανταλλαγή ιδεών και προτάσεων μεταξύ τους.
Το δίδυμο μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και το Λιτόχωρο, με την επαφή τους με τη φύση να επηρεάζει ολοένα και περισσότερο τη δουλειά τους. Η απομάκρυνση από τους έντονους ρυθμούς της πόλης τους επιτρέπει να εστιάζουν στην έρευνά τους και να εργάζονται με τους δικούς τους χρόνους. Το ορεινό τοπίο και οι εμπειρίες που αποκομίζουν από αυτό έχουν γίνει βασικές αφετηρίες για τις δημιουργίες τους.
Το έργο τους, όπως και άλλα που παρουσιάστηκαν στο Παρίσι, ισορροπεί ανάμεσα στο ντιζάιν και την τέχνη. Οι ίδιοι προτιμούν να μην αποδώσουν κάποια συγκεκριμένη ταυτότητα στη δουλειά τους, καθώς η θέση του κάθε έργου καθορίζεται από το πλαίσιο παρουσίασης, είτε πρόκειται για εσωτερικό χώρο είτε για εικαστική έκθεση.
