Κόσμος
Ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Φίλιπ Ρίκερ, προειδοποιεί ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο μπορεί να επηρεάσει τις σχεδιαζόμενες έρευνες για υδρογονάνθρακες νοτίως της Κρήτης, ενώ τονίζει την ανάγκη ενεργειακής συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή», ο Φίλιπ Ρίκερ, πρώην υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αναφέρθηκε στις πιθανές επιπτώσεις του τουρκολιβυκού μνημονίου στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Σύμφωνα με τον Ρίκερ, το μνημόνιο αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει περιπλοκές στις έρευνες υδρογονανθράκων που προγραμματίζονται νοτίως της Κρήτης, όπου η Chevron έχει ήδη συμφωνήσει με την ελληνική κυβέρνηση για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων.
Ο Ρίκερ υπογράμμισε ότι η Τουρκία πιθανόν να επιδιώξει να συνάψει παρόμοια συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών και με την Αίγυπτο, γεγονός που ενδέχεται να εντείνει τις γεωπολιτικές εντάσεις στην περιοχή. Επανέλαβε ότι το αρχικό μνημόνιο του 2019 είχε χαρακτηριστεί «προκλητικό και μη εποικοδομητικό», καθώς αγνοούσε τα νόμιμα συμφέροντα άλλων χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.
Αναφορικά με τη νομική εγκυρότητα του μνημονίου, ο Ρίκερ τόνισε ότι μια διμερής συμφωνία δεν μπορεί να αναιρέσει τα νόμιμα δικαιώματα τρίτων χωρών, υπογραμμίζοντας τη σημασία του διεθνούς ναυτικού δικαίου στην οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.
Επιπλέον, εξέφρασε την ελπίδα ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν θα λειτουργήσει ως αυτόματο βέτο για τις νόμιμες εμπορικές εξερευνήσεις στην περιοχή. “Η Ανατολική Μεσόγειος πρέπει να καταστεί περιοχή ενεργειακής συνεργασίας και κοινών οικονομικών ευκαιριών”, δήλωσε ο Ρίκερ, επισημαίνοντας τη σημασία της ενεργειακής διαφοροποίησης και των επενδύσεων.
Ο Ρίκερ αναφέρθηκε επίσης στην απουσία Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, σημειώνοντας ότι ένας επιτετραμμένος μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικός. Σχετικά με τις πρόσφατες δηλώσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ο Ρίκερ ανέφερε ότι η αλλαγή στη ρητορική δεν σημαίνει αλλαγή στην αμερικανική πολιτική, αλλά μια διευκρίνιση της θέσης της Ουάσιγκτον.
Τέλος, σχολίασε τη διπλωματική πίεση που ασκείται από χώρες όπως η Ελλάδα, η Κύπρος και η Αίγυπτος, αναφορικά με την καταδίκη του μνημονίου, επισημαίνοντας ότι η διεθνής διπλωματία έχει σημασία, αλλά οι ρεαλιστικές προσδοκίες είναι απαραίτητες για την επίτευξη αποτελεσμάτων.
